Banner trap
< terug naar nieuwsbrief

Het gedicht

Gekozen en vertaald door Pieter Bas Kempe


Het onbedwongen Frans

In 1925 vluchtte de joodse kleuter Anatoli Bisk met zijn ouders vanuit de burgeroorlog in Odessa naar Brussel, en later naar Parijs. Zijn naam werd veranderd in Alain Bosquet. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd New York zijn volgende veilige haven. Daar publiceerde Bosquet als twintiger twee bundels in het Frans, die later door Samuel Beckett in het Engels zouden worden vertaald, net als menig nieuw werk. Terug in Parijs schreef hij veel: romans, verhalen, essays, poëzie – met ijzeren regelmaat verschenen bundels vol maatschappelijk betrokken gedichten. Ondanks al zijn harde levenservaringen is zijn poëzie altijd zeer menselijk en vol verwachting.

*          *          *

– Vertel eens van vroeger.
– Dat is te groot.
– Vertel eens van de 20ste eeuw.
– Er was veel bloedige strijd,
waarna Lenin,
waarna hoop,
waarna andere bloedige strijd.
– Vertel eens van de tijd.
– Hij is te oud.
– Vertel eens van mijn tijd aan mij.
– Er was Hitler,
er was Hiroshima.
– Vertel eens van het nu.
– Jij bent er,
helemaal jij,
en er is geluk dat lijkt op
de zon die de mensen beschijnt.
– Vertel eens…
– Nee, mijn kind,
jij moet mij vertellen van
de toekomst.

Alain Bosquet (1919–1998)

Zowel voor zijn plezier als voor zijn beroep schrijft, beschrijft, bewerkt en vertaalt Pieter Bas Kempe (1962, Zutphen) poëzie – dat laatste, al of niet in samenwerking met moedertaalsprekers, uit meerdere talen. Hij publiceerde vertaald en eigen werk. Vorig jaar verschenen twee bundels van zijn hand: Voorwaarts, nog niet vergeten (in eigen beheer, met fotograaf en vormgever Louis Radstaak), en Vergedichten (uitgeverij Anderszins). Kempe presenteert de bijeenkomsten van het dichtersplatform Kopwit Zutphen en wordt betiteld als ‘de beste stadsdichter die de stad nooit had’.

Inschrijven nieuwsbrief